Ποιός νοιάζεται για την Ελλάδα;

Του Μάνου Παπαδάκη

Άραγε ως Έλληνες αγαπάμε πραγματικά αυτή τη χώρα; Θεωρώ δεδομένο πως όταν αγαπάς κάτι το προστατεύεις και δεν το αφήνεις να ξεπέσει ποτέ σε τέτοιο σημείο. Σίγουρα πάντως δεν το αφήνεις σε χέρια άλλων. Μου φαίνεται ότι, εν τέλει, πιο πολύ προσπαθούμε να ξεγελάσουμε με υπερπατριωτικές φαμφάρες τις ενοχές που κάποιοι τεχνηέντως μας δημιούργησαν. Και φυσικά ως ανιστόρητος λαός, όπως αποδεικνυόμαστε, μπήκαμε αναντίρρητα σε αυτό το γαϊτανάκι.

Πολύ λίγοι, πάντως, φαίνεται πως νοιάζονται πραγματικά για τις τύχες της Ελλάδας. Και δεν βρίσκονται ούτε στην πολιτική σκηνή, ούτε στους εθνικιστικούς κύκλους, ούτε μέσα σε πορείες και ψευτοϊδεολογικές εξεγέρσεις που ξεκινούν από τα κοινά πολιτικοοικονομικά συμφέροντα κάποιων. Αυτούς που πραγματικά αγαπούν αυτή τη χώρα τους βρίσκεις εκεί που υπάρχει η ορθολογική σκέψη. Και στις μέρες μας είναι δυσεύρετοι…

Είμαι μήπως υπερβολικός; Όταν αγαπάς κάποιον, δεν είσαι διατεθειμένος να κάνεις τα πάντα γι’ αυτόν χωρίς να σε νοιάζει το τίμημα; Πόσοι είναι αυτοί που το κάνουν; Αφήνω στην άκρη όλους τους πολιτικούς ανεξαρτήτως «χρώματος» και τους όποιους κρατικοδίαιτους και απευθύνω ανοιχτά το ερώτημα σε κάθε απλό πολίτη αυτής της χώρας. Ποιός είναι αυτός που είναι διατεθειμένος να πράξει ουσιαστικά και όχι να λέει λόγια του αέρα, παριστάνοντας τον πατριώτη ή τον δήθεν επαναστάτη;

Θα πουν κάποιοι ότι ο απλός κόσμος «δεν ξέρει» και πως δεν έχει τη δύναμη- οι άλλοι την έχουν. Λάθος. Η αλήθεια είναι πως ο κόσμος είναι αυτός που έχει την πραγματική δύναμη, αλλά δε νοιάστηκε. Εδώ έγκειται το μεγαλύτερο έλλειμμα θαρρώ. Στο ουσιαστικό ενδιαφέρον.

Πόσοι είναι αυτοί που παρακολουθούν στενά τη ροή των πολιτικών εξελίξεων για τη χώρα, ώστε να αποκτήσουν ουσιαστική άποψη επί των θεμάτων; Πόσοι διάβασαν Ιστορία, για να διαπιστώσουν το flashback που βιώνουμε και έχοντας πλέον την «τεχνογνωσία» να βρούνε και τους τρόπους να αποφευχθούν τα στραβά του παρόντος, προς ένα πιο λειτουργικό μέλλον; Πόσοι είναι αυτοί που την κρίσιμη στιγμή άφησαν στην άκρη τους εθνικιστικούς παροξυσμούς και πρόταξαν το γενικό συμφέρον, για να διατυπώσουν έστω και μισό ορθό και ατράνταχτο επιχείρημα που να μην είναι ικανός να αμφισβητήσει ο όποιος «εντεταλμένος»; Ποιος γνωρίζει τη λέξη εθνισμός;

Η ιστορία που καθημερινά γράφεται, δείχνει ότι είναι ελάχιστοι αυτοί που έχουν καλή απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα. Και το δυστύχημα είναι ότι αυτούς τους λίγους, ελάχιστοι έχουν τη θέληση να τους αφουγκραστούν.

Όχι, οι πιο πολλοί προτιμούν το συρμό. Τους ενδιαφέρει μόνο να κομπορρημονούν μέσα σε έναν όχλο απαίδευτων και αμόρφωτων που δε νοιάστηκε ποτέ αληθινά για κάτι πέρα από το εύκολο και το φανταχτερό. Τους ενδιαφέρει αυτό που θα ικανοποιήσει τη ματαιοδοξία χωρίς να λογαριάζουν το τίμημα της αδιαφορίας τους για ότι έχει σχέση με κάτι έξω από αυτά. Για την αληθινή ζωή, τις αξίες και τις ιδέες που αφανίζονται καθημερινά, προδιαγράφοντας έναν αργό θάνατο για ό, τι σημαίνει Ελλάδα.

Λοιπόν, δε μας φταίνε ούτε ξένοι, ούτε εγχώριοι προδότες, ούτε κανείς άλλος. Αυτοί υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν. Εμείς, όμως, οι «αγνοί και αμόλυντοι» που καφιόμαστε για την «Άρεια» καταγωγή μας και δήθεν λατρεύουμε αυτή τη χώρα, τι πραγματικά κάνουμε για να τη σώσουμε από αυτούς; Τίποτα, εκτός από το να γινόμαστε όμοιοί τους. Αυτός είναι και ο λόγος που καταντήσαμε να παίρνουμε τοις μετρητοίς κάθε βλάκα που ξεστομίζει ειρωνικά ένα «μαζί τα φάγαμε», δημιουργώντας στον εαυτό μας πλαστές ενοχές.

Αγάπη χωρίς προσπάθεια δε λογίζεται για αγάπη. Επικρατέστερα χαρακτηρίζεται ως φούμαρα. Και, βέβαια, πορευόμενοι κατ’ αυτό τον τρόπο, αφού δεν έχουμε πραγματική αγάπη εμείς για την Ελλάδα, πάντα θα περιμένουμε να σώσουν τη χώρα, ως εκ θαύματος και από ανιδιοτελή αγάπη γι’ αυτή- τι ειρωνεία- κάποιοι ομογενείς. Όπως «αγαπάμε» τους μακρινούς συγγενείς που μας στέλνουν κανα πάκο φρέσκα δολάρια και ξαφνικά θυμόμαστε να τους πάρουμε τηλέφωνο…

Και μόνο να γεννηθεί σε κάποιον μια τέτοια ελπίδα, δείχνει ξεκάθαρα πως δεν έχει καμία διάθεση να προσπαθήσει, καμία διάθεση για αλλαγή. Δείχνει μόνο πως έχει μάθει να αγαπάει πραγματικά την εύκολη λύση, αγαπάει το βόλεμα που έχει χτίσει μέσα από έναν σωρό καιροσκοπικές κουτοπονηριές.

Δυστυχώς, όμως, αυτό είναι το παρόν της Ελλάδας και του Έλληνα. Ένα παρόν που χτίστηκε πάνω στην ατομική ευκολία και όχι σε καθολικές αξίες που να αποτελέσουν ακλόνητο θεμέλιο της χώρας και του έθνους. Όχι, δε μιλάω απαισιόδοξα. Θα έλεγα πως μιλάω πολύ αισιόδοξα από τη στιγμή που όλα επαφίενται σε εμάς τους ίδιους. Σε τελική ανάλυση είναι απλά τα πράγματα. Νοιάζεσαι; Προσπαθείς, κάνεις ένα πρώτο βήμα να μειώσεις το πραγματικό έλλειμμα αυτής της χώρας-το ανθρωπιστικό- και πιθανώς έπειτα να καταφέρεις κάτι ουσιαστικό. Δε νοιάζεσαι; Έχεις αυτό.

http://olympia.gr

Χάρρυ Κλυνν «Θεέ μου, τι μαλάκες!!!» το μόνο που θα μπορούσε να πει ο ιστορικός του μέλλοντος αναλύοντας την εποχή μας…

"Τελειότητα της φύσης" και τρίχες κατσαρές, μέχρι να ωριμάσει ο εγκέφαλός μας, 

έχουν σαπίσει τα υπόλοιπα όργανά μας!

 http://stoxasmos-politikh.blogspot.gr

Θέλω να συγκρατηθώ αλλά δεν μπορώ

 

Επομένως....η ''νοημοσύνη'' του νεοέλληνα είναι κάτω και απο αυτή ενός δωδεκάχρονου παιδιού.Απλά τα πράγματα.

Ποιο bonus εδρών είναι πιο ηθικό;;;

Παλιότερα, ο εκλογικός νόμος Σκανδαλίδη, έδινε bonus στο πρώτο κόμμα 40 βουλευτές. Στη συνέχεια ήρθε η ΝΔ και ο καθηγητής Παυλόπουλος και ανέβασε το bonus στις 50 έδρες. Ποιο είναι άραγε το πιο ηθικό και δημοκρατικό bonus; Αυτό των 40 εδρών ή αυτό των 50;

Η αιτιολογία που φέρουν και τα δύο μέχρι τώρα κόμματα εξουσίας (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ), είναι ότι το πρώτο κόμμα θα πρέπει να έχει ισχυρή πλειοψηφία για να αποκτήσει η χώρα ισχυρή κυβέρνηση, λες και ότι σε περίπτωση που συγκυβερνήσουν πιο πολλά κόμματα με απλή αναλογική, όπως συμβαίνει σε όλα τα…. πολιτισμένα κράτη, δεν θα κυβερνηθεί η χώρα. Τώρα τι ισχυρή κυβέρνηση μπορεί να είναι μια κυβέρνηση που είναι πλειοψηφία στη Βουλή, αλλά μειοψηφία στο λαό, αυτό είναι μια άλλη ιστορία, αλλά αν δεν υπολογίζει κάποιος το λαό και τη δημοκρατία, δεν τον ενοχλεί και πολύ.

Φυσικά η σκοπιμότητα αυτής της αντιδημοκρατικής και ανήθικης συμπεριφοράς από τα κόμματα εξουσίας, έχει να κάνει με την αυτοδύναμη και ανεξέλεγκτη νομή της εξουσίας και όχι φυσικά με την ανάγκη να κυβερνηθεί το κράτος.

Εμείς βάζουμε ένα ερώτημα και σκεφτείτε το. Πως αξιολογείται η ηθικότητα του αριθμού των εδρών του bonus; Γιατί να είναι 40 ή 50 και όχι 60 ή 70 ή 80; Γιατί όχι ακόμα και 150, ώστε το σχετικά πλειοψηφούν κόμμα να κυβερνήσει οπωσδήποτε τη χώρα και να έχουμε πάντα σταθερή κυβέρνηση; Απαντήστε λοιπόν, ποιος είναι εκείνος ο αριθμός των εδρών του bonus, που είναι ο πιο ηθικός και δημοκρατικός;;;

Απλά κανένας.

Βλέπουμε λοιπόν, έναν ολόκληρο λαό να κάνει το κορόιδο, να στρουθοκαμηλίζει, να χώνει το κεφάλι του στην άμμο και να παριστάνει ότι έχουμε δημοκρατικό πολίτευμα.

Αν δεν αλλάξουμε σκέψη και συνεχίσουμε να αφήνουμε τους επαγγελματίες εμπόρους των ελπίδων μας να μας δουλεύουν, κάνουμε κακό στον εαυτό μας. 

Πέτρος Χασάπης
 http://olympia.gr

«Πωλείται το 1/3 της ελληνικής γης»

Ειδική ημερίδα διοργάνωσε ο ΣΕΒ στην Κωνσταντινούπολη, για να παρουσιάσει στους Τούρκους επιχειρηματίες τα φιλέτα που προκύπτουν από το «ξεπούλημα» των περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού δημοσίου.
Ανάμεσα στα άλλα έγινε λόγος και για τα ελληνικά νησιά, στην ημερίδα με τίτλο «Ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα και ευκαιρίες».

 «Το ένα τρίτο της ελληνικής γης είναι προς πώληση», δήλωσε ο Πάνος Πρωτοψάλτης, συντονιστής του Προγράμματος Αποκρατικοποιήσεων του Ταμείου Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου, στους Τούρκους επιχειρηματίες,όπως αναφέρει το δημοσίευμα της Τουρκικής εφημερίδας.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Χουριέτ», η Ελλάδα υπό την πίεση των δανειστών βλέπει στην Τουρκία μια εναλλακτική λύση αντί δυτικών επενδύσεων, ύψους 50 δισεκατομμυρίων ευρώ. «Οι τιμές είναι χαμηλές και η Ελλάδα καλωσορίζει τους Τούρκους επενδυτές», γράφει η τουρκική εφημερίδα, επικαλούμενη τον επικεφαλής του Ταμείου Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου. Οι προτάσεις ιδιωτικοποιήσεων περιλαμβάνουν λιμάνια, αεροδρόμια, επιχειρήσεις ενέργειας, ακόμα και αυτοκινητόδρομους. 

ΕΘΝΙΚΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ-ΣΟΚ: "Εξαφανίστηκαν" τα αρχεία των γερμανικών αποζημιώσεων

Εξαφανίστηκε κάθε στοιχείο από το υπουργείο Οικονομικών και από την Τράπεζα της Ελλάδας που να τεκμηριώνει τις καταστροφές που προκάλεσε η γερμανική κατοχή στη χώρα, το αναγκαστικό δάνειο και η κλοπή αρχαιολογικών θησαυρών!

Αυτό ομολόγησε ο υπουργός Οικονομικών -και ευρισκόμενος σε αγαστή συνεργασία με τους Γερμανούς για τα Μνημόνια κλπ.- Φ.Σαχινίδης σήμερα στη Βουλή, όπου συζητήθηκε το θέμα στην αρμόδια επιτροπή! 

«Δεν έχουμε κανένα στοιχείο στο υπουργείο Οικονομικών ούτε για το δάνειο ούτε για τις αποζημιώσεις. Δεν υπάρχουν κάποια συγκεκριμένα στοιχεία.
Ρώτησα να με ενημερώσουν οι υπηρεσίες αν υπάρχουν κάποια στοιχεία για τις απαιτήσεις της Ελλάδας, αλλά δεν προέκυψε κάτι. 

Κάποτε υπήρχε ένα τμήμα και ένα αρχείο που αφορούσε πολεμικές αποζημιώσεις. Δεν έχω καταφέρει να αποκτήσω πρόσβαση και το αναζητώ. Θα θέσω υπ’ όψιν σας κάθε στοιχείο που μπορεί να φανεί χρήσιμο», είπε στους βουλευτές.

Και σα να μη φτάνει η κοροϊδία αυτή ήρθε "καπάκι" και η Τράπεζα της Ελλάδας για να κάνει αβάντα στον προϊστάμενο υπουργό Οικονομικών: Ο υποδιοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος κ. Γ. Παπαδάκης είχε δηλώσει προσφάτως στην Βουλή ότι η ΤτΕ «δεν διαθέτει τα πρωτότυπα στοιχεία για το δάνειο, τα οποία προφανώς βρίσκονται στο υπουργείο Οικονομικών». Τα οποία στοιχεία όμως από το Οικονομικών έχουν... εξαφανιστεί!

Το θέμα είναι ποιος δουλεύει ποιον... Και καλά κάνουν και μας συμπεριφέρονται οι ξένοι όπως μας συμπεριφέρονται, αφού βρίσκουν προδότες που εξαφανίζουν ολόκληρα αρχεία τέτοιων κολοσσιαίων θεμάτων. 

Εν προκειμένω πρόκειται για τεράστιο εθνικό σκάνδαλο και κατ' ελάχιστον θα πρέπει να απαιτηθούν ποινικές ευθύνες.

Τα πλουσιόπαιδα της βουλής

Απολαμβάνοντας την παγωμένη σαμπάνια του από τη σουίτα της «Μεγ. Βρετάνιας» ο Μιχ. Χριστοφοράκος παρακολουθούσε απέναντι, στο προαύλιο της βουλής, τα καλοταϊσμένα περιστέρια να τιτιβίζουν. Τα ξημερώματα της 25ης Ιουνίου 2009, όταν οι 8 άνδρες..
των γερμανικών Ειδικών Δυνάμεων Ασφαλείας μπήκαν στη βίλα στο Ροζενχάιμ, νοτιοανατολικά του Μονάχου, για να τον συλλάβουν τον βρήκαν με τις πιτζάμες να πίνει καφέ στην κουζίνα. «Ήταν ατάραχος σαν να μας περίμενε», αφηγήθηκε… ένας από αυτούς. Οι «12 υπουργοί και 153 βουλευτές» που ισχυρίζεται ότι έχει στο χέρι ήταν, όπως αποδείχθηκε, το υπέρτατο διαπραγματευτικό χαρτί του.
Πέρασαν 3 χρόνια από τότε και μόλις λίγες μέρες πριν ο υπ. Υποδομών Μάκης Βορίδης, με αντάλλαγμα μια συγνώμη και υποσχέσεις για επενδύσεις, άνοιξε ξανά τα κρατικά ταμεία για την γερμανική πολυεθνική.

H Λίστα της ντροπής, ΤΑ ΈΞΟΔΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ (ΈΓΓΡΑΦΑ)

198 Εκ. ευρώ το 2010 για τους 300 και τους υπαλλήλους τους...!

Εν μέσω οικονομικής κρίσης και με 500.000 συνανθρώπους μας να έχουν μηδενικό εισόδημα, είναι -αν μην τι άλλο- προκλητικές οι δαπάνες της Βουλής των Ελλήνων για το έτος 2010. Σύμφωνα με τα στοιχεία που κατέθεσε στις 13 Σεπτεμβρίου 2011 ο...

αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης και αποκάλυψε η ραδιοφωνική εκπομπή «Πέτρα Σκανδάλου» του Zougla Radio τα έξοδα του ελληνικού Κοινοβουλίου έφτασαν στα 197.888.564,33 ευρώ. Ναι καλά διαβάσατε…
Άλλο ο σεβασμός των θεσμών και την κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και άλλο η καταγραφή των εξόδων και ο προβληματισμός που προκαλούν τα ιλιγγιώδη ποσά. Διαβάστε και αξιολογήστε μόνοι σας τις αμοιβές και τα προνόμια που έχουν οι βουλευτές και υπάλληλοι της Βουλής έναντι όλων των άλλων Ελλήνων πολιτών. Πολιτών που πληρώνουν τη «κρίση», ζουν στην ανέχεια και βλέπουν μισθούς και συντάξεις να εξαϋλώνονται.

Οι αμοιβές των βουλευτών

Υδροχόος - ΕΑΜ Β' - Αναρτήσεις