Η εμπειρία της Ν. Αφρικής

Εάν ήθελε μία ισχυρή δύναμη να λεηλατήσει μία χώρα, την ιδιωτική και τη δημόσια περιουσία της, θα έπρεπε να τοποθετήσει τους ανθρώπους της σε τρία σημεία: στο υπουργείο οικονομικών, στην κεντρική της τράπεζα και στο ταμείο αποκρατικοποιήσεων. Β. Βιλιάρδος


 “Καθώς οι πιο σημαντικές συμφωνίες ιδιωτικοποιήσεων υπογράφονται πάντα εν μέσω οικονομικών ή πολιτικών κρίσεων, δεν υπάρχει ποτέ μία σαφής νομοθεσία, ή έστω ένα αποτελεσματικό ρυθμιστικό πλαίσιο – η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι χαοτική, οι τιμές είναι ρευστές και οι συνειδήσεις των πολιτικών ελαστικές..…Μέχρι το 1990, πριν από την «κρίση της τεκίλας» δηλαδή, μόνο μία από τις τράπεζες του Μεξικού ανήκε σε ξένους. Μετά την κρίση όμως, στις αρχές του 2000, είκοσι τέσσερις από τις τριάντα τράπεζες «περιήλθαν» σε ξένα χέρια.

 Οι ιδιωτικοποιήσεις αποδείχθηκαν τόσο επικερδείς, ώστε πολλές από τις πολυεθνικές των Η.Π.Α., οι οποίες είχαν «αλώσει» τον ευρύτερο δημόσιο τομέα της ίδιας της υπερδύναμης, έβλεπαν με απληστία τις κρατικές αρμοδιότητες (παιδεία, υγεία, στρατός, δημόσια διοίκηση, αστυνομία, φυλακές κλπ.), ως την επόμενη πηγή για άμεσα κέρδη. Απλούστερα, στόχος τους ήταν η πλήρης αποκρατικοποίηση της εξουσίας, με την εγκατάσταση άβουλων, τυπικών κυβερνήσεων, οι οποίες θα κατευθύνονταν απολυταρχικά από το σκοτεινό παρασκήνιο – ένα θέατρο σκιών”.

Άρθρο

Όπως έχουμε ήδη αναλύσει, ενώ διεξάγονταν θετικά για τη Ν. Αφρική οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης NelsonMandela με το ΔΝΤ κλπ. στο πολιτικό σκέλος, απαιτήθηκε από τους υπευθύνους για την οικονομική πολιτική της χώρας η μετατροπή της κεντρικής τράπεζας της σε έναν ανεξάρτητο οργανισμό, ο οποίος θα λειτουργούσε με απόλυτη αυτονομία από την εκλεγμένη κυβέρνηση – σαν ένα κυρίαρχο «κράτος εν κράτει»  ουσιαστικά, στο οποίο δεν θα παρέμβαιναν οι εκλεγμένοι νομοθέτες (όπως ακριβώς συμβαίνει στη χώρα μας).

National debt clock...

Click bitch: Ρολόι παγκοσμίου χρέου

147 Πολυεθνικές Κυβερνούν τον Κόσμο…Έρευνα του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης

 Ποιος κυβερνά τον κόσμο; Το κλασικό και σχεδόν γραφικό αυτό ερώτημα, που σε κάθε εποχή δέχεται διαφορετικές απαντήσεις, έχει την απάντησή του και στις μέρες μας: μόλις 147  κύριες και 737 άλλες επιχειρήσεις.

 Οι 147 πρώτες ελέγχουν το 40% της παγκόσμιας οικονομίας, ενώ οι 737 (στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και οι 147) ελέγχουν το 80% της οικονομίας του πλανήτη! Είναι απίστευτη, πραγματικά, η συγκέντρωση του κεφαλαίου και η αλληλοδιασύνδεση των κολοσσιαίων επιχειρήσεων που κυριαρχούν στην υδρόγειο. 

Οι πάντες υπέθεταν ισχυρότατη συγκέντρωση ελέγχου, αλλά τέτοιο πράγμα, μερικές εκατοντάδες επιχειρήσεις αλληλοδιαπλεκόμενες να έχουν συμμετοχή σε εταιρείες που εκπροσωπούν το 80% της παγκόσμιας οικονομίας από πλευράς κύκλου εργασιών, κανένας δεν το φανταζόταν. Γι’ αυτό και έχει προκαλέσει παγκόσμιο σάλο, αίσθηση και συζητήσεις η πρωτοποριακή μελέτη τριών Ελβετών ερευνητών του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης, που αποκάλυψε τα στοιχεία αυτά.


Ο Τζέιμς Γκλάτφελντερ, ο Στέφανο Μπατιστόν και η Στεφανία Βιτάλι, ειδικοί στα σύνθετα δίκτυα, ανέλαβαν ένα εξαιρετικής σημασίας και τεράστιου όγκου δουλειάς έργο. Άντλησαν τα στοιχεία της βάσης δεδομένων του ΟΟΣΑ για τις επιχειρήσεις (Οτβίς) για το έτος 2007, το οποίο τότε περιλάμβανε στοιχεία για 37 εκατομμύρια επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο (σήμερα περιλαμβάνει 44 εκατομμύρια εταιρείες). Από αυτά τα 37.000.000 ξεχώρισαν 43.060 επιχειρήσεις, οι οποίες ανταποκρίνονται στα κριτήρια που θέτει ο ΟΟΣΑ για να οριστούν ως πολυεθνικές. Από εκεί και πέρα άρχισε η κοπιαστική και πρωτότυπη δουλειά των ερευνητών: ερεύνησαν τι ποσοστό συμμετοχής έχει η καθεμιά από τις μεγάλες αυτές επιχειρήσεις παγκόσμιας κλίμακας σε άλλες επιχειρήσεις, μικρές ή μεγάλες.

Έκπληκτοι διαπίστωσαν ότι κάθε μία από αυτές τις 43.000 επιχειρήσεις είχε κατά μέσο όρο πακέτα μετοχών (όχι πλειοψηφικά, εννοείται) σε άλλες 20 επιχειρήσεις αυτής της κατηγορίας! Η αλληλοδιαπλοκή μεταξύ τους δηλαδή ήταν τεράστιας έκτασης, πέρα φυσικά από τις μετοχές εταιρειών μικρότερου μεγέθους που κατείχαν και οι οποίες αποκάλυψαν ένα δίκτυο 600.000 αλληλεξαρτώμενων εταιρειών.

Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο Βούλγαροι ζουν με 214 λέβα- 110 ευρώ

Μια φυσιολογική οικογένεια θα πρέπει να έχει στη διάθεσή της 2254 λέβα -1160 ευρώ, για να εξασφαλίσει τη σωστή συντήρησή της. Αυτά είναι τα στοιχεία από τη Συνομοσπονδία. Ο μηνιαίος μισθός για ένα άτομο στο τέλος Ιουνίου έφθασε τα 563 λέβα...


Το όριο παντελούς φτώχιας της Συνομοσπονδίας, που, κατά το newsbomb, υπολογίζεται με βάση την κατανάλωση 77 βασικών αγαθών και υπηρεσιών, έχει φθάσει σχεδόν στα 214 λέβα- 110 ευρώ, ανά άτομο.

Περίπου 1 εκατ. 600 άνθρωποι -1.000.600- άνθρωποι ζουν στο επίπεδο αυτό.
Άτομα με εισόδημα μέχρι 310 λέβα (159 ευρώ), αποτελούν το 57,1 τοις εκατό των νοικοκυριών, δηλαδή, 3,7 εκατομμύρια άτομα.
Με εισόδημα από 311 έως 564 λέβα 2,5 εκατομμύρια άτομα.

Μόνο το 13 τοις εκατό ή 965 χιλιάδες άτομα έχουν εισόδημα που υπερβαίνει το ελάχιστο όριο διαβίωσης.

Η Βουλγαρία είναι η χώρα που έχει τον ελάχιστο μισθό μεταξύ όλων των ευρωπαϊκών χωρών και την ίδια στιγμή η κυβέρνηση της χώρας αυξάνει τις τιμές των βασικών αγαθών και υπηρεσιών, όπως διαβάζουμε στο Βαλκανικό περισκόπιο.
Τα στοιχεία της Συνομοσπονδίας Τιμών και Τροφίμων, δείχνουν ότι υπάρχει εποχιακή μείωση στις τιμές των λαχανικών, αλλά τον Ιούνιο του περασμένου έτους είχαν ανέβει κατά 16 τοις εκατό. Τα γαλακτοκομικά αυξήθηκαν περίπου ένα τοις εκατό.

newssalonika.blogspot.g

Τράπεζα διεθνών διακανονισμών

 Η ευρηματική δημιουργία του χρήματος, η ιδιάζουσα λειτουργία του χρηματοπιστωτικού κλάδου, οι τραπεζικές επιδρομές, η κεντρική τράπεζα των κεντρικών τραπεζών και η ενδεχόμενη χειραγώγηση της τιμής του χρυσού, από την τραπεζική ναυαρχίδα

«Άφησε με ελεύθερο να εκδίδω και να ελέγχω τα χρήματα ενός έθνους και δεν με ενδιαφέρει ποιος ψηφίζει τους νόμους του», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά ο M.A. Rothschild, επιφανές μέλος της ομώνυμης ευρωπαϊκής (γερμανικής) ιουδαϊκής οικογένειας, η οποία ίδρυσε στα τέλη του 18ου αιώνα τα γνωστά τραπεζικά και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Ο δε αμερικανοκαναδός οικονομολόγος J.K. Galbraith, γνωστός υπέρμαχος του φιλελευθερισμού, είχε τονίσει ότι, «Η διαδικασία, με την οποία οι τράπεζες δημιουργούν νέο χρήμα, είναι τόσο απλή, που το μυαλό αηδιάζει».        

Αναλυτικότερα, με τη διαδικασία της «δημιουργίας» χρήματος «κατασκευάζεται» ουσιαστικά το «λογιστικό χρήμα», το οποίο στη συνέχεια «διοχετεύεται» στο κυκλοφοριακό σύστημα της Οικονομίας. Το γεγονός αυτό δεν συμβαίνει βέβαια με την εκτύπωση χρημάτων, αλλά με την λήψη δανείων εκ μέρους του δημοσίου, των επιχειρήσεων και των ιδιωτών, από τις εμπορικές τράπεζες – επίσης, με τη δανειοδότηση των ιδιωτικών τραπεζών από τις εκάστοτε κεντρικές τους, ή από την αντίστοιχη μεταξύ τους, στη διατραπεζική αγορά.

Για παράδειγμα, όταν μία εταιρεία (ιδιώτης, δημόσιο) δανείζεται από μία εμπορική τράπεζα, «δημιουργούνται» αυτόματα νέα χρήματα – όπως και όταν η ιδιωτική τράπεζα δανείζει κάποια άλλη ή δανείζεται από την κεντρική. Εκτός αυτού, δημιουργούνται επίσης νέα χρήματα από τις ιδιωτικές τράπεζες, όταν αγοράζουν στοιχεία του Ενεργητικού τους (αξιόγραφα, ακίνητα κλπ), ανοίγοντας πιστωτικό λογαριασμό (όψεως) στον πωλητή, με τον οποίο συναλλάσσονται.

Έτσι λοιπόν, η «δημιουργία» του νέου χρήματος είναι συνδεδεμένη με τη δημιουργία πιστώσεων, ενώ η εξόφληση των πάσης φύσεως δανείων, ή η πώληση των στοιχείων του ενεργητικού από τις τράπεζες «καταστρέφει», περιορίζει δηλαδή, την υφιστάμενη ποσότητα χρημάτων. Τα «άϋλα» χρήματα δε που «παρασκευάζονται» ή «καταστρέφονται» με αυτόν τον τρόπο, ονομάζονται, σε αντίθεση με αυτά που προέρχονται από τα ευγενή μέταλλα, «Fiat Money» - από το λατινικό «fiat», το οποίο μεταφράζεται ως «δημιουργία» (στην προκειμένη περίπτωση, χρήματα που δημιουργούνται από το τίποτα.

Αίτηση πτώχευσης ετοιμάζει η Praktiker AG

H απροθυμία των πιστωτών να χορηγήσουν νέα δάνεια οδηγούν στην πτώχευση τη γερμανική αλυσίδα λιανικών πωλήσεων Praktiker AG. Η Praktiker AG δεν έχει σχέση με τις εκτός Γερμανίας δραστηριότητες που ασκούνται από την Praktiker International και η πορεία της δεν επηρεάζει την Praktiker Hellas.

Η Praktiker AG ανακοίνωσε ότι η έλλειψη ρευστότητας και το υψηλό χρέος αποτελούν λόγους για την πτώχευσή της με βάση το γερμανικό δίκαιο. Η ανακοίνωση ακολούθησε μετά τις ανεπιτυχείς διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες για την αναδιάρθρωση των χρηματοδοτικών υποχρεώσεων το βράδυ της Τετάρτης.

Οι πιστωτές αρνήθηκαν να χορηγήσουν κεφάλαια κίνησης ύψους 30 - 35 εκατ. ευρώ, καθώς έβλεπαν τις ζημίες της Praktiker AG να διογκώνονται χρόνο με το χρόνο. Το 2012 διαμορφώθηκαν στα 189 εκατ. ευρώ και μόνο το πρώτο τρίμηνο του 2013 είχαν «σκαρφαλώσει» στα 127 εκατ. ευρώ.

... η κρίση δεν είναι δική μας υπόθεση ...

Από τις αρχές της δεκαετίας του '90 υπήρξε ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας, ιδιαίτερα στην πληροφορική και τις τηλεπικοινωνίες. Ταυτόχρονα, στις αγορές χρήματος άρχισαν να ξεφυτρώνουν σα τα μανιτάρια νέα χρηματοπιστωτικά προϊόντα, όπως λ.χ. τα «παράγωγα» τα οποία επέτρεπαν στους επενδυτές να «ποντάρουν» σε κάθε λογής «στοίχημα» (άνοδος-πτώση μετοχών, χρηματιστηριακών δεικτών, νομισμάτων και εμπορευμάτων) και μάλιστα με «αέρα», καταθέτοντας μόνον ένα μικρό μέρος του ποσού για το οποίο «στοιχημάτιζαν».

Ο συνδυασμός των παραπάνω, δηλαδή της ανάπτυξης της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών καθώς και των χρηματιστηριακών παραγώγων, έδωσε τη δυνατότητα σε κάθε λογής «αλογομούρη» να βγάζει χρήμα - αέρα, 24 ώρες το 24ώρο και από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Δυνατότητα που δεν υπήρχε ούτε τη δεκαετία του '80, ούτε του '70.

Μέσα από τη διαδικασία αυτή «γεννήθηκε» με ταχύτατους ρυθμούς χρήμα το οποίο δεν αντιστοιχούσε στην πραγματική οικονομία, στην παραγωγή. Αυτό το χρήμα, όμως, έπρεπε κάπου να επανεπενδυθεί. Τα ομόλογα εταιρειών, τραπεζών και κρατών ήταν βασικός προορισμός αυτού του «αέρα» χρήματος, το οποίο μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις τύγχανε να δηλώνει ως έδρα σε φορολογικούς παραδείσους μέσω off shore εταιρειών.

Έτσι, για μία δεκαετία, ας πούμε από το '95 έως το 2005, υπήρχε άφθονο χρήμα στις λεγόμενες χρηματαγορές, το οποίο προκάλεσε τον υπερδανεισμό εταιρειών και κρατών: κυβερνήσεις, όπως για παράδειγμα η ελληνική, έβρισκαν όσα λεφτά ήθελαν στις διεθνείς αγορές για να στηρίξουν μία ... «δανεική» ανάπτυξη, δηλαδή μία οικονομική πολιτική που στηρίχθηκε σε ομόλογα όπου τοποθετούσαν το «αέρα κοπανιστό» χρήμα που είχαν δημιουργήσει οι διεθνείς χρηματοπιστωτικοί -και όχι μόνο- οργανισμοί.

Σταματάνε οι επενδύσεις σε ΑΠΕ από Δήμους και ΟΤΑ στην Γερμανία

http://www.sueddeutsche.de/muenchen/kuenftig-kein-oekostrom-mehr-muenchner-stadtwerke-verzichten-auf-erneuerbare-energien-1.1607301

Σταματούν οι ΟΤΑ Γερμανίας προγραμματισμένες επενδύσεις σε ΑΠΕ. Μετά από τις ανακοινώσεις των Altmaier και Rösler για μείωση ταριφών και αλλαγών στον Νόμο EEG (τον δικό μας Νόμο Μπιρμπίλη).  Ανασφάλεια και αβεβαιότητα (και καλά τελειώματα).

Οι ΑΠΕ ακριβαίνουν το ρεύμα σε βάρος του καταναλωτή χωρίς να υποκαθιστούν συμβατικές μονάδες ή έστω σημαντικά συμβατικά καύσιμα. Είναι διαλείπουσες και μεταβλητές, μειώνουν την αποδότικοτητα συμβατικών μονάδων και όπου μετρήθηκαν δεν μειώνουν CO2, ή το μειώνουν πολύ λιγότερο από τις μεγαβατώρες που "εγχύουν". Δεν εξοικονομούν καύσιμα. Οι Γερμανοί τις επιδοτούν επειδή τις εξάγουν. Εμείς τις εισάγουμε. Ας εισάγουμε κάτι πιο χρήσιμο.

 archaeopteryx

It's the same plan...Stupid neogreek.

Το παράδειγμα του Πούτιν

Το άρθρο αυτό είναι μια μικρή απάντηση σε όσους υποτιμούν τη νοημοσύνη μας και υπερθεματίζουν υπέρ των τοκογλύφων του ΔΝΤ, απειλώντας μας με τον "μπαμπούλα" του κομμουνισμού (και ειδικότερα της Βόρειας Κορέας). 

Οι δωσίλογοι που αρέσκονται σε αυτή την τακτική, επενδύουν σε εμφυλιοπολεμικά σύνδρομα που υπάρχουν εν αφθονία στη χώρα μας και μάλιστα συντηρούνται και από τους δύο πόλους (αριστερά - δεξιά) εξίσου: Το γιατί, το αφήνουμε στην κρίση του καθενός.

Θα χρησιμοποιήσουμε ως παράδειγμα σύγκρισης την Ρωσία. Πιθανόν θα βρεθούν ξερόλες και "οικονομολόγοι" να μας πουν ότι δεν μπορούμε να το κάνουμε, διότι η συγκεκριμένη χώρα είναι πολύ μεγαλύτερη και ισχυρότερη από την Ελλάδα και γενικότερα, δεν υπάρχει κανένα μέτρο σύγκρισης.

Απαντάμε πως ΚΑΜΙΑ ΧΩΡΑ δεν ισχυροποιείται με τις πρώτες ύλες και τον πλούτο που έχει, αλλά με την ΣΩΣΤΗ Ή ΛΑΘΟΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥΣ.

Για να καταλάβουμε τι εννοούμε, ας γυρίσουμε πίσω στο 1991, οπότε καταρρέει ο κομμουνισμός κι αναλαμβάνει ο Γλετσιν: Εκείνος, ξεκινάει την "θεραπεία - σοκ" της ρωσικής οικονομίας, με τις ευλογίες των ΗΠΑ και του ΔΝΤ (τυχαίο θα ήταν...).

Το εργασιακό τοπίο της Γερμανίας (Διαβάστε το!)

Η ανεργία θερίζει στην Ευρωζώνη, εξ αιτίας των μέτρων λιτότητας για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους: ρευστότητας ή φερεγγυότητας.

Σε όλες τις χώρες, με την Ισπανία και Ελλάδα στην κορυφή, και με τον μ.ο. της ΕΖ γύρω στο 10%. Νούμερο που προκαλεί εφιάλτες στις ΗΠΑ, παρ’ όλο που η ανεργία εκεί είναι κατά τι μικρότερη, ενώ στην ΕΖ το ύψος της το θεωρούν, να μην πω, ακόμα και κάπως σαν ευλογία που θα εξαγνίσει τους αμαρτωλούς.

Σε όλες τις χώρες, εκτός από τη Γερμανία. Εκεί, το Δεκέμβριο, η ανεργία έπεσε σε ιστορικά χαμηλά, στο 6,6%, νούμερο που μετά το 1991 δεν υπήρξε ποτέ χαμηλότερο. Το υψηλότερο ποσοστό το είχε πιάσει το 2005, με 12,5%, κυρίως εξ αιτίας της ξεθεμελίωσης και διάλυσης της εταιρίας «πρώην Ανατολική Γερμανία».

Εύλογα θα μπορούσε να ρωτήσει κανείς ποια είναι η μαγική γερμανική συνταγή. Πέρα από την πάγια και αλάνθαστη μέθοδο να δημιουργείς πραγματικότητες στα μέτρα των στατιστικών στοιχείων, ας δούμε τι λένε και οι ίδιοι οι γερμανοί.

Η νέα γεωγραφία του Παγκόσμιου Χρήματος

Γράφει ο
Ηλίας Καραβόλιας

Στο σημερινό παγκόσμιο οικονομικό σκηνικό, η ενδυνάμωση κάποιων συγκεκριμένων  χρηματοπιστωτικών συμφερόντων γίνεται όλο και πιο ορατή. Τόσο οι  ανταγωνισμοί σε επίπεδο τραπεζικό-χρηματιστηριακών συναλλαγών όσο και η ανακατανομή ρευστότητας και ισχύος, δημιουργούν ένα πολεμικό τοπίο, με θύματα –δυστυχώς- τις ανίσχυρες οικονομικά κοινωνικές ομάδες.

Οι βασικοί πυλώνες  του σύγχρονου δικτύου στις παγκόσμιες ροές κεφαλαίων, έχουν χρώμα τραπεζικό. Τόσο το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα συμφερόντων όσο και τα πετρελαϊκά και φαρμακοβιομηχανικά λόμπι, είναι πλέον άμεσα εξαρτημένα από τις ροές κεφαλαίων του χρηματοπιστωτικού κλάδου. Ισχυρές βιομηχανίες και πολυεθνικές εταιρείες, με κύκλους εργασιών μεγαλύτερους από το ΑΕΠ χωρών, έχουν άμεση ή έμμεση μετοχική σχέση με επενδυτικά και τραπεζικά ιδρύματα και φυσικά η τοποθέτηση των κερδών τους διεθνώς, συναρτάται πλέον άμεσα από τις στρατηγικές διαχείρισης στον τραπεζικό-χρηματιστηριακό κλάδο.

Ποιά είναι όμως η γεωγραφία των σημερινών συνασπισμών συμφερόντων στις κεφαλαιαγορές; Ποιες είναι εκείνες οι υπερεθνικές συμπράξεις σε επίπεδο διαχειριστών κεφαλαίων που ρυθμίζουν την κυκλοφορία πραγματικού και εικονικού χρήματος στις οθόνες των περίφημων αγορών;

Βιβλίο με αιρετικές απόψεις για το "φαινόμενο του Θερμοκηπίου"

Ένα στέλεχος του ενεργειακού τομέα της Γερμανίας, ο 62χρονος καθηγητής Χημείας Φριτς Φάρενχολτ, παρουσίασε σήμερα στο Βερολίνο ένα βιβλίο που συνυπογράφει με τον συνάδελφό του τού πετρελαϊκού τομέα, Σεμπάστιαν Λούνινγκ, στο οποίο προβάλει την άποψη ότι η καύση των ορυκτών καυσίμων δεν βλάπτει τελικά την υγεία, παρότι οι Γερμανοί αποδίδουν πάρα πολλά φαινόμενα και συμβάντα στην υπερθέρμανση του πλανήτη.


Ο Φάρενχολτ, που πολιτικά τοποθετείται στην αριστερά και φημίζεται για τις "απόψεις ενάντια στο ρεύμα", διευθύνει σήμερα το Τμήμα Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στον δεύτερο σε μέγεθος όμιλο κοινής ωφέλειας, τον RWE. Ο Λούνινγκ εργάζεται στο Τμήμα πετρελαίου του RWE.

Στο βιβλίο, που τιτλοφορείται :"Ο Ψυχρός Ήλιος : Γιατί δεν θα συμβεί κλιματική καταστροφή", τονίζεται ότι ο Ήλιος ψύχεται και έτσι το "φαινόμενο του Θερμοκηπίου", που "η σημασία του έχει υπερτονιστεί" όπως προστίθεται, "αντισταθμίζει" εύκολα το ότι ο Ήλιος ψύχεται.

Τι συνέβη στις 16 χώρες που κήρυξαν πτώχευση...

Δεκαέξι μέλη αριθμεί το «κλαμπ» των χωρών που έχουν κηρύξει στάση πληρωμών τις τελευταίες δεκαετίες, στο οποίο πιθανολογείται και η είσοδος της Ελλάδας από μερίδα της αγοράς.

Η τελευταία «εγγραφή» ήταν αυτή της Τζαμάικα, που ήλθε να προστεθεί στη Ρωσία, τον Ισημερινό, το Πακιστάν, την Ουκρανία, την Ακτή Ελεφαντοστού, την Αργεντινή, τη Μολδαβία, την Ουρουγουάη, τη Γρενάδα, τη Δομινικανή Δημοκρατία, το Μπελίζ, τις Σεϊχέλες, το Καμερούν, τη Νικαράγουα και…..
τη Βενεζουέλα: Το «τοπίο» των κρατικών χρεοστασίων την περίοδο 1983-2010 σκιαγραφεί μελέτη της Moody’s.

Μεταξύ άλλων, προκύπτει ότι το μέσο ποσοστό για το «κούρεμα» της αξίας των ομολόγων (όπου αυτό συνέβη) διαμορφώνεται στο 53%. Ωστόσο, στις δύο μεγαλύτερες χρεοκοπίες (της Ρωσίας το 1998, και της Αργεντινής το 2001) το ποσοστό ήταν ακόμα υψηλότερο.

Ο Ισημερινός είναι η μόνη χώρα που έχει κηρύξει χρεοστάσιο δύο φορές (1999 και 2008), με τη δεύτερη περίπτωση -κατά τη Moody’s- να οφείλεται στην απροθυμία της χώρας να πληρώσει το χρέος της και όχι στην ανικανότητά της, καθώς η κυβέρνηση μετά από λογιστικό έλεγχο που διενήργησε χαρακτήρισε μέρος του χρέους ως «παράνομο»…

Στην Ανατολική Ευρώπη η ΕΕ αμφισβητείται

Χαρακτηριστικά τα επεισόδια αντικυβερνητικής βίας στη Ρουμανία…
Διογκώνεται το κύμα ευρωσκεπτικισμού σε αρκετές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Τα πρόσφατα επεισόδια αντικυβερνητικής βίας στη Ρουμανία αποδίδουν πιο εύγλωττα την οργή συγκεκριμένων πρώην κομμουνιστικών χωρών απέναντι στην Ευρώπη, αλλά δεν είναι τα μόνα.
Η Ουγγαρία αντιδρά επίσης έντονα στις απειλές της Ευρωπαϊκής Ενωσης για επιβολή οικονομικών κυρώσεων, με αφορμή το υπερβολικό έλλειμμα της Βουδαπέστης, αλλά και στις απειλές των «27» για τις προωθούμενες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που η ΕΕ θεωρεί εθνικιστικές.

Παράλληλα, στην Τσεχία, ο πρόεδρος της χώρας, Βάτσλαβ Κλάους, δεν κρύβει, ευκαιρίας δοθείσης, τον ευρωσκεπτικισμό του. Στη Σλοβακία, η πρωθυπουργός Ιβέτα Ραντικόβα απέρριψε εκ νέου εκκλήσεις για ενίσχυση του ευρωπαϊκού ταμείου διάσωσης EFSF και εν συνεχεία ESM, με το επιχείρημα ότι «αν συνεχίσουμε έτσι, αυτό δεν θα τελειώσει ποτέ».

Είναι γεγονός ότι στη Ρουμανία οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις που συνεχίζονται για δεύτερη εβδομάδα εκκινούν από τα μέτρα λιτότητας που είναι αποτέλεσμα του πακέτου για τη διάσωση της ρουμανικής οικονομίας ύψους 20 δισ. ευρώ, το οποίο εξασφάλισε το 2009, από την Ευρωπαϊκή Ενωση, την Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ο πρόεδρος της χώρας, Τραϊάν Μπασέσκου.

Οι πιο σημαντικές χρεοκοπίες του 21ου αιώνα

\

Εταιρείες και τράπεζες που «γκρεμοτσακίστηκαν»

Απειλητικά έχει απλωθεί το φάντασμα της χρεοκοπίας σε τράπεζες και εταιρείες που την τελευταία δεκαετία βάρεσαν κυριολεκτικά... διάλυση.

Η πτώχευση της Lehman Brothers στις 15 Σεπτεμβρίου του 2009 θεωρήθηκε η μεγαλύτερη χρεοκοπία στην ιστορία των ΗΠΑ, με ενεργητικά που ανέρχονται στα 640 δισ. δολάρια.

Η επιχείρηση που αναδείχθηκε σε έναν παγκόσμιο χρηματοοικονομικό κολοσσό, ξεκίνησε ως κατάστημα γενικού εμπορίου στον αμερικανικό Νότο.

Το κραχ του 1929 και η Μεγάλη ύφεση ασκούν τεράστιες πιέσεις στη διάθεση κεφαλαίων. Η Lehman πρωτοπορεί με νέα χρηματοοικονομικά προϊόντα.

Η εταιρία διαδραματίζει δραστήριο ρόλο στην εποχή της πληροφορικής, χρηματοδοτώντας εταιρίες όπως η Intel, που θα γίνουν κορυφαίες στην επανάσταση της υψηλής τεχνολογίας ενώ την ίδια στιγμή η τράπεζα συνεχίζει το σερί των ρεκόρ σε επίπεδο κερδοφορίας.

Το Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2008 στις 9 το πρωί ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Κεντρικής Τράπεζας Μπεν Μπερνάνκι και ο υπουργός Οικονομίας Χένρι Πόλσον  συναντήθηκαν με τους τραπεζίτες κι έκαναν σενάρια για τη διάσωση της Lehman ενώ για πρώτη φορά μπαίνει στο τραπέζι η επιλογή της πτώχευσης. 

Οι συζητήσεις συνεχίστηκαν χωρίς διακοπές μέχρι αργά το βράδυ. Η μέρα έκλεισε μόνο με την απόφαση ότι ήταν προτιμότερο να διασωθεί η Merrill Lynch παρά η Lehman.

FX Concepts: Ελλάδα, φύγε τώρα από το ευρώ – Μετά το PSI+ θα είσαστε μια μικρή επαρχία της Ευρωζώνης

Μη χάνεις άλλο χρόνο! Ο πρώτος που θα αποχωρήσει θα είναι και ο κερδισμένος!Δείτε τους Τούρκους που τα καταφέρνουν μια χαρά…

“Ελλάδα, φύγε από το ευρώ! Κάντο τώρα!” συστήνει με ανοικτή επιστολή του προς την ελληνική κυβέρνηση ο John Taylor, ανώτατο στέλεχος της FX Concepts, ενός από τα μεγαλύτερα hegde funds που δραστηριοποιούνται στην αγορά συναλλάγματος παγκοσμίως. Κατά τον Taylor, η Ελλάδα είχε την ευκαιρία να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη και πριν από 2 χρόνια, ήτοι το 2010, αλλά τότε δεν το έκανε και προτίμησε να ζητήσει βοήθεια, υπογράφοντας Μνημόνιο με την ΕΕ και το ΔΝΤ.

“Χάσατε τότε την ευκαιρία, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ… Μπορείτε και τώρα να το κάνετε”, δηλώνει ο Taylor. Ευρωζώνης. Μάλιστα, κατά τον ίδιο, η Ελλάδα πρέπει εδώ και τώρα να αποχωρήσει από το ευρώ, προτού ξεσπάσει μια νέα παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση.

O Πούτιν εξέδωσε Διεθνές Ένταλμα Σύλληψης για τον κερδοσκόπο Σόρος!

Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύονται στα ιταλικά ΜΜΕ ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Vladimir Putin εξέδωσε Διεθνές Ένταλμα Σύλληψης εναντίον του «Τρομοκράτη Χρηματιστή George Soros»!...

Πανικός στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα!
Αναλυτικά εδώ: Putin dichiara guerra a George Soros & Co. (Ο Πούτιν κηρύσσει πόλεμο στον George Soros & σια)

 Από το "Σίβυλλα"

http://kontiloforos.blogspot.com

Financial Times:"Το Ιράν θα χτυπήσει την Ευρώπη,μέσω Ελλάδας"

Οι Financial Times δημοσιεύουν ένα σενάριο εμπλοκής της Ελλάδας στη διαμάχη του Ιράν με την Ευρώπη, ως ''χειρουργική'' αντίδραση στο πετρελαικό εμπάργκο.


Διαβάστε όλο το άρθρο με τίτλο ''Ο ελληνικός παράγοντας στην "σκακιέρα" του Ιράν

 

''

Το Ιράν, «μαέστρος» της ριψοκίνδυνης γεωστρατηγικής πολιτικής, έχει αφήσει τις αγορές πετρελαίου να αναρωτιούνται.

Υπάρχει πιθανότητα, που διαρκώς αυξάνεται, να εμπλακεί η Ελλάδα στην διαμάχη της Τεχεράνης με την Ευρώπη, με σοβαρές επιπτώσεις.



Το Ιράν έχει απειλήσει να αντιδράσει προκαταβολικά στο πετρελαϊκό εμπάργκο με το οποίο απειλεί η Ε.Ε., αίροντας άμεσα τις εξαγωγές μαύρου χρυσού.

Το κοινοβούλιο της Τεχεράνης δεν κατόρθωσε την Κυριακή να εγκρίνει το νομοσχέδιο άμεσης διακοπής των ευρωπαϊκών εξαγωγών, αλλά το ζήτημα δεν έχει λήξει και ο υπουργός Πετρελαίου της χώρας κ. Rostam Ghasemi προειδοποίησε ότι η Τεχεράνη θα άρει τις εξαγωγές προς «ορισμένες χώρες» σύντομα.

Παρατηρητές εκτιμούν ότι η επόμενη κίνηση της Τεχεράνης θα συνδυάσει τα καλύτερα δυνατά πλεονεκτήματα «δημοσίων σχέσεων» με την λιγότερη δυνατή διαταραχή των πετρελαϊκών εξαγωγών.

Το πιο πιθανό σενάριο είναι να ανακοινώσει το Ιράν ότι δεν θα πωλεί πετρέλαιο στην Γαλλία, την Βρετανία και την Γερμανία, τις τρεις χώρες που εμπνεύστηκαν στην ευρωπαϊκή συμφωνία πρόσθετων κυρώσεων στο Ιράν.

Με εθνικοποίηση απειλεί τις τράπεζες ο Τσάβες!

«Τράπεζες της Βενεζουέλας, ιδιωτικές και κρατικές, είτε θα χρηματοδοτήσετε την αγροτική παραγωγή είτε θα λάβουμε μέτρα. Δεν υπάρχει εναλλακτική. Θα καταβάλλουμε στους ιδιοκτήτες τους το κόστος και σε δύο χρόνια θα έχουμε κάνει απόσβεση της επένδυσης».
Στο εβδομαδιαίο ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό του διάγγελμα, όπως αναφέρει το "Έθνος", ο Ούγκο Τσάβες εμφανίστηκε λάβρος κατά των τραπεζών που δεν συμμορφώνονται με τον κανόνα που έχει θεσπιστεί, ότι δηλαδή τουλάχιστον 10% του δανεισμού που παρέχουν θα στηρίζει την ανάπτυξη.

«Αν δεν μπορείτε να το κάνετε, δώστε μου τις τράπεζες» δήλωσε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας και αναφέρθηκε σε τρία συγκεκριμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, τις Banesco, Banco Mercatil και Banco Provincial, κατηγορώντας τις ότι κάνουν διακρίσεις χορηγώντας δάνεια σε μεγαλο-γαιοκτήμονες και επιχειρηματίες σε βάρος των μικρών αγροτών.

Σημειώνεται ότι η κυβέρνηση έχει κρατικοποιήσει ιδιωτικές τράπεζες στο παρελθόν, κατηγορώντας τες για διάφορες παραβιάσεις της νομοθεσίας.