Αφιέρωμα της Wall Street Journal.-«Θα κυβερνήσουμε την Ελλάδα μαζί», είπαν Γιώργος Παπανδρέου και Αντώνης Σαμαράς πριν από 40 χρόνια, ως συγκάτοικοι στο Amherst College. Η Wall Street Journal δημοσιεύει ένα εκτενές ρεπορτάζ για τη μακρόχρονη φιλία των δύο μεγάλων αντιπάλων της ελληνικής πολιτικής, που όπως γράφει, κρατούν στα χέρια τους την τύχη της χώρας και ενδεχομένως την επιβίωση του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος. Κάποτε στην Αμερική -Δείτε φωτογραφία τους μαζί ως φοιτητές Η αμερικανική εφημερίδα περιγράφει τις διαφορετικές προσωπικότητες των δύο πολιτικών.
«Ήπιων τόνων, ο κ. Παπανδρέου, του οποίου η οπτική επηρεάστηκε από την αμερικανική αντικουλτούρα της νιότης του, είπε κάποτε στον αδερφό του Νίκο ότι εάν μπορούσε να κάνει ένα διάλειμμα από την ελληνική πολιτική, θα ήθελε να προωθήσει την ειρήνη σε μια διεθνή εστία κρίσης ή να κάνει οτοστόπ με μια κιθάρα κρεμασμένη στην πλάτη του. Αντίθετα, βρίσκεται να λέει στους Έλληνες ότι πρέπει να αποδεχτούν τη σκληρή δουλειά, τον ιδρώτα και τα δάκρυα με τη μορφή αυξήσεων φόρων και περικοπών δαπανών προκειμένου να αποφευχθεί η εθνική χρεοκοπία», αναφέρει.
«Ο κ. Σαμαράς, ένας εξωστρεφής συντηρητικός με ένα ιστορικό εθνικιστικής ρητορικής, επιμένει ότι το διεθνές πρόγραμμα διάσωσης καταστρέφει την Ελλάδα. Λέει ότι ριζοσπαστικές μειώσεις φόρων θα τονώσουν την ανάπτυξη. Η πρότασή του είναι «μη ρεαλιστική», λένε η ΕΕ και το ΔΝΤ», προσθέτει το δημοσίευμα.
«Η αναμέτρηση ανάμεσα στους δύο άνδρες ενδέχεται να λάβει χώρα το φθινόπωρο, εάν ο κ. Σαμαράς κερδίσει αυτό που θέλει και προκηρυχτούν νέες εκλογές. Μια πολιτική διαμάχη θα μπορούσε να θέσει σε αμφιβολία τις πολιτικές λιτότητας της ΕΕ και του ΔΝΤ στην Ελλάδα», τονίζεται.
Όπως εξηγεί το δημοσίευμα, οι δύο άνδρες είναι απολύτως αντίθετοι στο χαρακτήρα, και όμως στενοί φίλοι. Άνθρωπος του περιβάλλοντος του Σαμαρά περιγράφει ένα περιστατικό όπου οι δύο πολιτικοί συναντήθηκαν τυχαία έξω από ένα σινεμά. Χωρίς να χαιρετηθούν, απλά άρχισαν να συζητούν σαν να είχαν αφήσει κάποια συνομιλία στη μέση.
Οι δυο τους γνωρίζονται από την παιδική τους ηλικία, στο Κολλέγιο Αθηνών, ενώ έγιναν φίλοι στο Amherst, στις αρχές της δεκαετίας του 1970.
Όπως είπε ο Αντ. Σαμαράς στη WSJ, το έντονα πολιτικό περιβάλλον που διαμόρφωση το χαρακτήρα τους χαρακτηριζόταν από «τους χίπις, τον πόλεμο στο Βιετνάμ, την επανάσταση, το Νίξον, το Γουοτεργκέιτ και βιβλία που ζητούσαν την αλλαγή με κάθε τρόπο».
Ο Σαμαράς ήταν ένας εξωστρεφής φοιτητής που συχνά διοργάνωσε ταξίδια σε πάρτι με φοιτήτριες από κολλέγια θηλαίων.
Ο Παπανδρέου ήταν ήσυχος και προτιμούσε να παίζει τραγούδια διαμαρτυρία στην κιθάρα του. Ένα από τα αγαπημένα του λέει "I'd love to change the world/But I don't know what to do" (θα ήθελα να αλλάξω τον κόσμο, αλλά δεν ξέρω τι να κάνω). Η WSJ αποκαλύπτει μάλιστα ότι ως επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Παπανδρέου το είχε ως ringtone στο iPhone του.
Κάνει μάλιστα και μία ακόμα αποκάλυψη. Πολύ μετά τα φοιτητικά τους χρόνια, οι δύο άνδρες παρέμειναν φίλοι. Ως επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ, το 2004 και στην προσπάθειά του να φέρει στο πλάι του υπέρμαχους των ελεύθερων αγορών, ο Παπανδρέου πρότεινε στο Σαμαρά, μέσω ενός ενδιαμέσου, να μπει στο κόμμα. Ο Σαμαράς απάντησε ότι δεν θα μπορούσε ποτέ του να γίνει Σοσιαλιστής.
Κάποτε στην ΑμερικήΤο Κολέγιο του Amherst στη Μασαχουσέτη των Ηνωμένων Πολιτειών βρίσκεται στην καταπράσινη κοιλάδα του ποταμού Κονέκτικατ, στη Hampshire Country, μια μικρή πόλη 35.000 κατοίκων. Είναι το κολέγιο που έμελλε να γίνει το σκηνικό της φιλίας δύο αντρών που χρόνια μετά θα πρωταγωνιστούσαν στην ελληνική πολιτική ιστορία. Ο σημερινός Πρωθυπουργός και ο επίδοξος αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης σπούδασαν στα έδρανα του, ερωτεύτηκαν στους διαδρόμους του, ονειρεύτηκαν στους κοιτώνες του.
Α. Σαμαράς- Φ.Τσιάρας- Γ.Παπανδρέου και Σ.Μανουηλίδης
Δύο ψηλόλιγνοι νεαροί, κολεγ ιόπαιδα, έπαιρναν το 1970 από διαφορετική αφετηρία το αεροπλάνο για τις ΗΠ Α. Αλλά έτυχε να βρεθούν μαζί στο ίδιο πανεπιστήμιο, όπως νωρίτερα είχαν βρεθεί - με έναν χρόνο διαφορά - και στο Κολλέγιο Αθηνών, άγνωστοι μεταξύ γνωστών.
Γιος του Ανδρέα Παπανδρέου και της Μαργαρίτας Τσαντ, εγγονός του «Γέρου της Δημοκρατίας», ο Γιώργος είχε νωρίτερα αφήσει την Ελλάδα. Οταν τα Χριστούγεννα του 1967 η χούντα απελευθέρωσε τον ως τότε φυλακισμένο Ανδρέα υπό το βάρος της παγκόσμιας κατακραυγής, η οικογένεια είχε ήδη επιλέξει τον επόμενο σταθμό: εκτός Ελλάδας, στη Σουηδία, και λίγο μετά στον Καναδά. Ο Γιώργος τελείωσε το σχολείο και έστειλε πέντε αιτήσεις σε πανεπιστήμια σε όλον τον κόσμο. Ολα τον δέχτηκαν ως φοιτητή, όμως εκείνος, επηρεασμένος από οικογενειακούς φίλους του από το Σικάγο, επέλεξε το Amherst, το οποίο είχε ιδιαίτερη φήμη ως liberal art πανεπιστήμιο.
Γιος του Κωνσταντίνου Σαμαρά και της Ελένης Ζάννα, εγγονός της Πηνελόπης Δέλτα, ο Αντώνης Σαμαράς είχε ολοκληρώσει τις σπουδές του στο επτατάξιο Γυμνάσιο του Κολλεγίου Αθηνών και αποφάσιζε να ταξιδέψει στις ΗΠΑ για να σπουδάσει Οικονομικά. Δεν διάλεξε το Χάρβαρντ (όπου πήγε αργότερα για μεταπτυχιακό) ή κάποιο άλλο φημισμένο κολέγιο. Επιζητούσε γενικότερη μόρφωση, πέρα από το πλαίσιο της επιστήμης του. Ο πατέρας του ήθελε να τον δει γιατρό. Ηταν ο ίδιος κορυφαίος καρδιολόγος της εποχής του, διευθυντής στον «Ευαγγελισμό», όμως ο Αντώνης λοξοδρόμησε. «Οι σπουδές του στα οικονομικά εκτιμώ, έπειτα από τόσα χρόνια, ότι ήταν το διαβατήριο του για την πολιτική που είχε πάντα στο μυαλό του» λέει τέσσερις δεκαετίες μετά ο συμφοιτητής του στο Amherst κος Στέφανος Μανουηλίδης.
Στην πόλη των πέντε κολεγίων, όπως αποκαλούνταν η περιοχή, λόγω της φιλοξενίας του Αmherst Collge, του University of Massachusetts Amherst, του Hampshire, του Mount Holyoke και του Smith - τεσσάρων liberal arts σχολών και ενός πανεπιστημίου - σφυρηλατήθηκαν οι φοιτητικές φιλίες. Φιλίες που συνήθως κρατούν χρόνια. Ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς δεν έκρυψε ποτέ τη στενή φιλία του με τον Παπανδρέου από τα χρόνια του πανεπιστημίου. Σε συνέντευξη του στους «Νew York Times», τον Απρίλη του 1985, έλεγε στον δημοσιογράφο Χένρι Καμ: «Οταν οι συνάδελφοι μας βουλευτές μάς βλέπουν να καθόμαστε και να κρυφογελάμε με τον Γιώργο, δεν μπορούν να διανοηθούν ότι δεν μιλάμε για πολιτικά, αλλά για τις παλιές φιλενάδες μας από το Holyoke και το Smith».
Στον χτισμένο το 1883 και βαμμένο με ένα σκούρο ροζ-καφέ χρώμα φοιτητικό κοιτώνα Charles Pratt του Πανεπιστημίου, γεννήθηκε η στενή φιλία των δύο σημερινών πολιτικών. Τη δεύτερη χρονιά Γιώργος και Αντώνης ήταν μάλιστα συγκάτοικοι, αν και η παρέα μονίμως εναλλασσόταν στα δωμάτια, σχεδόν κάθε φοιτητική σεζόν.
Η νεανική παρέα διασκεδάζει αλλά και πολιτεύεται, σύμφωνα με το κλίμα της εποχής. Παπανδρέου και Σαμαράς συμμετείχαν στον αποκλεισμό μιας αεροπορικής βάσης που γειτνίαζε με το κολέγιο τους. Οι φοιτητές συγκεντρώθηκαν και αποφάσισαν να αποκλείσουν τον αεροδιάδρομο στα Β52. Είχε προηγηθεί η διάψευση του επιχειρήματος του προέδρου Νίξον ότι δεν γίνονται πια βομβαρδισμοί στο Λάος. Πραγματοποίησαν καθιστική διαμαρτυρία στη βάση West Over, στο Νιου Χάμσαϊρ. Οι φοιτητές συνελήφθησαν από τις αρχές, αλλά αφέθηκαν ελεύθεροι αφού το μικρό κρατητήριο της πόλης του Αmherst δεν τους χωρούσε.
Η μάχη κατά της χούντας στο εξωτερικό δεν σταματούσε ποτέ. Ο Παπανδρέου έφερνε την εφημερίδα του ΠΑΚ. Ο Σαμαράς έκανε ασκήσεις ρητορείας και συμμετείχε σε φοιτητικά debates όπου μιλούσε για την ελληνική δικτατορία. Στην πιτσαρία του Κρις Μπελ, που έγινε για αρκετό καιρό στέκι τους, ένα βράδυ ο Σαμαράς είπε στον Παπανδρέου: «Κάποτε θα τα λέμε στη Βουλή». Εκείνος απάντησε: «Δεν θα ασχοληθώ ποτέ με την πολιτική». Η ταλαιπωρία της οικογένειας του είχε στοιχίσει τότε στον Γιώργο. Αργότερα έγινε δύναμη.
Γενέτειρα της ποιήτριας Εμιλι Ντίκινσον - αλλά και της ηθοποιού Oύμα Θέρμαν -, πόλη-σταθμός στη ζωή του ποιητή Ρόμπερτ Φροστ, το Αmherst σημάδεψε Σαμαρά και Παπανδρέου. Οπως και το κλίμα στις ΗΠΑ του Βιετνάμ. Τα νιάτα έφυγαν, μαζί και τα πολλά μαλλιά. Εξαφανίστηκαν και οι φαβορίτες. Τα φθαρμένα τζιν έδωσαν τη θέση τους σε καλοραμμένα κοστούμια. Τα τρύπια πουλόβερ με το ραμμένο δέρμα στους αγκώνες στα επώνυμα μανικετόκουμπα. Ο κοιτώνας του Charles Pratt στο Μέγαρο Μαξίμου και στην ελληνική Βουλή. Το σύνθημα του Αmherst ήταν στα λατινικά: «Terras Irradient» - «Αφήστε τους να δώσουν φως στον κόσμο».
.nea-epohi.gr
